یادداشت دکتر شیرزاد رئیس هیات مدیره و مدیرعامل سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران

نقش روشن نظام صنفی در سپهر آینده توسعه کشاورزی/یادداشت دکتر حسین شیرزاد رئیس هیات مدیره و مدیرعامل سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران

با وجود قدمت بینظیر فعالیتهای کشاورزی در تاریخ جوامع بشری، صنوف متأخر شهری در زمینه سازماندهی صنفی، گوی سبقت را از سایرین ربودهاند که به اعتقاد قاطبه محققین، جاماندگی قافله کشاورزی در این وادی، عمدتا به ویژگیهای غالب اجتماعی، فرهنگی مستقر در خاستگاه اصلی این رشته فعالیتها یعنی سکونتگاههای روستایی و وجود خرده نظامات دهقانی مربوط بوده است. اما سیر تحول ناگزیر بخش کشاورزی و جوامع روستایی درکنار انباشت مطالبات و الزامات توسعه پایدار، دیر یا زود به چنین روندهایی دامن زده است. همانطور که در کشور ما نیز تقریباً پس از نیم قرن سابقه فعالیتهای صنفی صاحبان مشاغل خدماتی و بازرگانی شهری، نظام صنفی کشاورزی با الهام از قانون نظام صنفی آغاز به کار نمود.

اگرچه ایده تشکیل نظام صنفی فراگیر بهرهبرداران بخش کشاورزی در نیمه دوم دهه ۱۳۶۰ در وزارت کشاورزی و توسط صاحبنظران امور تشکلهای کشاورزی وارد مرحله جدی و عملیاتی شده بود ولی نتیجه این تلاشها در سال ۱۳۸۰ و در هنگام تصویب قانون تأسیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی با الحاق ماده ۳۵ آن، به منصه ظهور رسید تا در نهایت در خردادماه ۱۳۸۷ با تصویب آییننامه اجرایی نظام صنفی کارهای کشاورزی و منابع طبیعی در هیات وزیران، مأموریت تشکیل این مجموعه تشکل صنفی ، رسما به وزارت جهادکشاورزی محول شد.